Stadspartij Harderwijk Anders geeft voorkeur aan Cultuurkust in het oude stadhuis

7608352116_e3487bb625_o

Het oude stadhuis staat al een flinke tijd leeg en het wordt tijd dat er een bestemming wordt gevonden voor dit bijzondere pand. Twee partijen hebben een plan ingediend bij de gemeente en het college van burgemeester en wethouders beslist binnenkort welk plan uitgevoerd mag worden. De gemeenteraad gaat hier dus niet over maar twee politieke partijen hebben zich desondanks al uitgesproken hierover. Zowel het CDA als de Christen Unie adviseren het college om te kiezen voor de combinatie Boterlap/Kasteel Staverden.

Stadspartij Harderwijk Anders heeft een voorkeur voor de andere partij, Cultuurkust. Deze organisatie wil het oude stadhuis, in het hart van de stad, namelijk teruggeven aan de stad, het moet een stadhuis worden waarbij iedereen welkom is en betrokken kan zijn. Cultuurkust werkt samen met andere partijen, dat is een meerwaarde evenals de ruime ervaring met cultureel ondernemerschap. Het voormalige stadhuis moet, in het plan van Cultuurkust, als uitvalsbasis voor evenementen en festivals gebruikt gaan worden. Cultuurkust heeft contact met samenwerkingspartners gehad over het plan, wensen geïnventariseerd en die partners staan ent als Cultuurkust open voor uitwisseling, men ziet het ook als taak zodat het stadhuis werkelijk een maatschappelijk doel dient.

In het oude stadhuis bevindt zich ook de trouwzaal. De Boterlap/ Kasteel Staverden wil van het oude stadhuis een chique trouwlocatie maken waar je bij wijze van spreken je hele trouwdag door kan brengen. Ook Cultuurkust wil bruidsparen de gelegenheid bieden om na de trouwplechtigheid gebruik te maken van horecafaciliteiten.

Cultuurkust is een financieel gezonde, stabiele en groeiende organisatie. Zij geven aan dat ook zij een marktconforme huur te kunnen betalen. En last but not least, als je als gemeente regie wilt houden op het oude stadhuis is dat gemakkelijker met Cultuurkust dan met een commerciële partij.

Tijdens de presentatie van de twee plannen, net voor het zomerreces, heeft Stadspartij Harderwijk Anders aan de twee genoemde partijen gevraagd of er een combinatie mogelijk is, met andere woorden of deze twee partijen er heil in zien om dit gezamenlijk te doen. De partijen gaven beide eerlijk aan zelf de lead te willen hebben en het lijkt er op dat de combinatie van deze tweepartijen niet de meest voor hand liggende is.

Er was eens een weblog…

bert hollemans mooie kasteel

Het weblog van de raad is bedoeld om u (wat meer) kennis te laten maken met de raadsleden en het werk dat erbij hoort. Het leverde een aantal lezenswaardige maar wel erg brave stukjes op. Bert Holleman vond dat ook en gooide het eens over een andere boeg door gewoon met snedige, politieke scherpschrijverij op de proppen te komen. Sinds hij de overstap maakte van Christen Unie naar Gemeentebelang is het kalme er een beetje af bij hem. Beetje rebelser, zeg maar. Dat zien we graag. Als onderwerp koos hij theater of zeg maar cultuur in het algemeen. De visie die hij hierover wereldkundig maakt roept bij ons wel wat gemengde gevoelens op. Laten we eens nader kijken naar wat hij zoal schrijft.

“Er was eens…… een stad die niet kon kiezen. Een groot theater, een middengroot theater, een klein theater en uiteindelijk helemaal geen theater?”

Beginnen met de zin: “er was eens” geeft aan dat Holleman een sprookje gaat vertellen. En dan is dat ook zo. “Een stad die niet kon kiezen”. We gaan er maar even vanuit dat hij Harderwijk bedoelt. De stad kon wel kiezen, maar kreeg niet voor elkaar waarvoor gekozen werd. Voor de beeldvorming. Jaren geleden wilde een raadsmeerderheid in Harderwijk van het theater aan de stationslaan af om een groots theater in het waterfront te gaan bouwen. Een plan waar best wat voor te zeggen viel, maar ja. De crisis sloeg toe, investeerders bleven weg, onderzoek op onderzoek wees uit dat het een heilloze weg was. Het gevolg liet lang op zich wachten maar onlangs gebeurde dat toch: Streep erdoor dus. Nu zijn we eigenlijk terug bij af en dat is (wat ons betreft) niet ‘helemaal geen theater’.

“Met trommelgeroffel werd “Het Verhaal van de Stad” gelanceerd. Dit initiatief zou , in tegenstelling tot eerdere initiatieven om Harderwijk op de landelijke kaart te zetten, wél slagen!”

Ho, wacht eens even. Van klaagzang over de theaterdiscussie springt Holleman ineens naar het Verhaal van de Stad. Een burgerinitiatief van diverse ondernemers om Harderwijk te promoten. De economische motor van Harderwijk moet het met name gaan hebben van toeristen. Daar ligt volgens velen de kracht van deze gemeente. Daarom Het Verhaal van de Stad. Hele andere tak van sport dan het theater.

“En waarom? Omdat dit anders wordt aangepakt. Ditmaal zijn ondernemers uit alle geledingen erbij betrokken en is het dus een door en voor ondernemers gedragen initiatief.”

Proeven we hier een cynisch ondertoontje? Het is een burgerinitiatief, ja. Omdat het belangrijk is dat de mensen die het moeten doen, mee kunnen praten en ook mee beslissen. Zij zijn immers de experts.

“Een prachtig (nou ja prachtig) logo werd ontworpen door oud-Harderwijker Schiffmacher met de tekst ‘Harderwijk altijd Welkom’ “

Ja, toch cynisch ja. Beetje zeuren over wat tattookoning Henk Schiffmacher ontwerpt voor mensen die de ruggengraat van de stad vormen. Zo weten we hoe de Gemeentebelangers aankijken tegen de participatiemaatschappij. Komt er nog inhoudelijke kritiek?

“Ik vraag me af: waar is de pijler “cultuur” gebleven? Natuurlijk, de vier pijlers die hiervoor genoemd worden zijn dé bekende factoren die onze stad aantrekkelijk maken voor toeristen en recreanten.”

De pijler cultuur is dus in een ander dossier gebleven. Dat had de heer Holleman kunnen weten want volgens mij zat hij in de bankjes toen het behandeld werd. Na tevergeefs een decennium lang trekken aan een waterfronttheater, zijn we terug bij af en kiest een raadsmeerderheid ervoor om de pijler “cultuur” opnieuw tegen het licht te houden. Wat heeft Harderwijk nodig op cultuurgebied? Hoe geven we dat vorm? Hoe kunnen we de diverse instellingen samen laten werken? Wat kan een vernieuwend concept als Stad als Podium betekenen voor Harderwijk? Dat soort vragen, worden hopelijk snel beantwoord. Als het aan Holleman ligt, helemaal niet natuurlijk. Die stemde tegen.

“Maar de beste promotie is nog altijd mond op mond reclame en die moet van onze eigen inwoners komen!”

Helemaal niet. Holleman denkt veel te klein. Met mond tot mond reclame (geen mond op mond dat is weer iets anders) kom je niet ver. Tegenwoordig zijn we verder dan 1950 en hebben we beschikking over allerlei nieuwe media die we kunnen inzetten om het Verhaal weids te verspreiden.

“Het Verhaal van de Stad moet verteld, gedragen en gepromoot worden door onze eigen inwoners. En wat bieden we hun? Ze zijn gewend aan het wonen in de nabijheid van het bos en het water. Hopelijk komen ze met regelmaat in de stad om cultuurhistorie op te snuiven op o.a. de Vischmarkt en pakken ze daar of elders in de stad ook nog even een restaurantje mee.”

Het Verhaal van de Stad. Die titel, die zegt het al. Een verhaal vertel je. Dat is de bedoeling. Zoals deze mevrouw op haar weblog (= soort van nieuwe media) een prachtig (waargebeurd) verhaal over ons Harderwijk vertelt. Dat is wat we willen.

“Maar cultuur? We hebben een geweldig Stadsmuseum en een moderne Bibliotheek. Cultuurkust zorgt voor de broodnodige culturele cursussen en cultuureducatie, we hebben muziekpodium en een mooie kapel voor films, kleinschalig muziek en theater. Maar als onze inwoners theater willen beleven, dan is het college van B&W van mening dat onze inwoners dat maar buiten de stad moeten halen!”

Zegt Holleman hier nu dat Harderwijk wél heel veel op het gebied van cultuur heeft te bieden? Kom op, wat is het nu? Oh ja, het was een sprookje.

Maar zonder gekheid. Als je zo de feitjes op een rijtje zet, stroomt de culturele emmer haast over van creativiteit. Zelfs meneer Holleman erkent dat. Als je dat toch eens goed kon bundelen dan zou Harderwijk met een krachtig onderscheidend aanbod moeten kunnen komen, toch?

Duizenden bezoekers per jaar komen voor professioneel theater én amateurkunsten naar het huidige theater aan de Stationslaan. Niet alleen ouderen bezoeken het theater. Ook gezinnen met kinderen komen er graag en veel. Zelfs de jongeren weten de gang naar het theater te vinden voor populaire cabaretiers als Jandino Asporaat en Javier Guzman.”

Holleman de romanticus. Als het allemaal zo overliep, voerden we de discussie nu niet. Natuurlijk strijken er enkele succesvolle shows neer in Harderwijk. Dat is bijzonder. Maar ook erg kostbaar. En we willen ook graag een bibliotheek open houden. Wij wel tenminste.

“Het is bekend dat een theater meerwaarde geeft aan een stad. Harderwijk, dat zó graag meer toeristen wil trekken om onze economie te stimuleren, stuurt de eigen inwoners straks misschien de stad uit voor theater zodat onze eigen inwoners hun geld in andere steden uitgeven.”

Ah, hier knoopt Holleman het Verhaal van de Stad en de theaterdiscussie toch nog een beetje aan elkaar. Wel een beetje als een matroosje dat het veterstrikdiploma net niet haalde, maar toch. Zo is het ook weer niet zo dat een theater ongekende omzetten behaalt. En het is ook niet aan te tonen dat de aanwezigheid van het theater omzetverhogend werkt voor de binnenstad.

“Kunst en cultuur heeft daarbij een aanzuigende werking voor de stad. Een theater draagt positief bij aan het imago van de stad!”

Helemaal mee eens. Maar dan moet je wel weten welk imago je als stad wilt uitdragen. En hoe je je culturele aanbod daarop afstemt. Dat is wat wij nu graag willen weten. En we willen ook dat het haalbaar en betaalbaar is. Onder curatele van de provincie komen te staan is niet onze ambitie.

“Er is een theater. Laten we met elkaar zorgen dat dit theater blijft en trots zijn op het uitgebreide culturele aanbod dat we onze eigen inwoners én de regio weten te bieden!”

Het uitgebreide culturele aanbod vind je in de gehele stad. Het theater is er een onderdeel van. Wij zijn daar trots op, maar willen het wel toekomstbestendig maken. Uiteindelijk gaat het volgens ons om de programmering. Wat kunnen we zonder gebouw versus wat kunnen we mét een gebouw. Na de zomer hopen we die afweging te kunnen gaan maken.

Holleman wil net als wij graag dat de culturele en toeristische motor gaat draaien. Maar denkt dat koste wat het kost het theater zoals het nu is dé enige juiste sleutel is. Dat ligt toch wat complexer dan dat. Volgens ons drong de crisis diep door in de Harderwijkse binnenstad terwijl het theater aan de stationslaan volop draaide.

We hebben ook nog een poppodium, bluesroutes en allerhande evenementen die ook bij kunnen dragen aan een stevige plaats op de kaart voor Harderwijk. Dat allemaal opgeven vinden wij net zo zonde. En hoe zit het met de ruimte die onze winkeliers krijgen? Ook dat is onderdeel van het Verhaal van de Stad. Maar ja, stel je voor dat ze op zondag opengaan. Dan staat Holleman en zijn partij vooraan om je de voet dwars te zetten.

Het positieve is dat Holleman toch de poging deed om het Verhaal van de Stad en de cultuurdiscussie met elkaar in verband te brengen. Dat geeft aan dat de wil er is. Nu nog de bezinning.

 

DEBAT CULTUUR 9 DECEMBER 2010

Op donderdag 9 december vond het debat over de cultuurnota plaats in de gemeenteraad. Bijzonder want iedereen weet dat er vanaf 2012 fors bezuinigd gaat worden op cultuur, dat is immers al aangekondigd door het college van burgermeester en wethouders. 

Stadspartij Harderwijk Anders vroeg zich af wat dan de zin is van het vaststellen van de cultuurnota nu terwijl bekend is dat de ambities vanuit de cultuurnota niet waar gemaakt kunnen worden.

Lees verder